Index
van Iets over de lader en de batterijen.
Ook deze kunnen voor de nodige problemen en vragen zorgen. Daarom hier een wat meer uigebreide/technische informatie over deze onderdelen.
De meeste laders zijn vrij eenvoudige laders.
Eerst wordt de 240 Volt omgezet naar 6 Volt.
De chip 0175 zorgt daarvoor. De diode en condensator moet het geheel wat afvlakken, dus van wisselstroom naar gelijkstroom.
Er zit ook een beveiligings diode in welke wanneer er kortsluiting onstaat zal doorbranden, de lader zal dan niet meer werken.Nadeel is dat u deze niet kunt resetten,zoals bij andere duurdere laders.
Er is een gewone dc brug voorhanden ,die in iedere lader voorkomt, en daar zullen geen problemen mee ontstaan.
Een Ic regelt de veranderende sterkte in voltage en amperage (Mah). Al naar gelang hoe vol de batterij is, bij een lege batterij laadt hij op vol vermogen, als de batterij bijna vol is laadt hij maar op 1/10 van laadstroom. Voor li-Ion batterijen is dit een vrij normale manier van laden.
Ook als je de lader via de 12V sigarettenaansteker in de auto aansluit, zit ook daar een beveiligingsdiode die doorbrandt bij kortsluiting. Ook dit is dan niet meer te resetten.
De lader is geen druppellader! Toch schrijven de verkopers voor dat een nieuwe batterij de eerste keer 12 uur moet laden. Heeft dit dan wel zin?
Zeer zeker wel. De lader is een on-demand lader.
Dat wil zeggen dat de lader steeds het spanningsverlies van de batterij meet. Een nieuwe Li-Ion batterij is snel opgeladen, ongeveer een in half uur in ons geval. Maar een nieuwe Li-Ion batterij verliest ook weer heel snel deze lading. De lader zal dit spanningsverlies meten en weer bijladen. Naarmate de batterij langer aan de lader zit zal dit spanningsverlies steeds minder worden.
Na ongeveer 12 uur heeft de batterij zijn normale vermogen en zal het verlies minimaal zijn. De batterij kan nu normaal gebruikt worden en zal langer meegaan.
Een stukje uit Wikipedia over de Li-Ion batterij.
De Li-Ion batterij kan meer lading bevatten dan de NiCd- en de NiMH-batterij. Per kilogram accu kan de grootste hoeveelheid energie opgeslagen worden (140Wh/kg). In het laboratorium kan bij een testopstelling de Li-ion-accu ook veel vaker opgeladen worden. Een duurdere constructie met een polymeer heeft nog betere eigenschappen. De vermogensdichtheid van dit soort accu ligt tussen die van de Ni-MH en Ni-Cd accu in: 180W/kg
In de praktijk blijkt de Li-Ion echter kwetsbaar. Bij veel apparaten zit een Li-Ion-batterij vast ingebouwd. Indien de batterij stuk gaat is het niet altijd rendabel om nog een nieuwe accu te kopen. Vanwege de chemische samenstelling is het mogelijk dat Li-Ion batterijen bij een defect tot zelfontbranding komen. Daarbij komt zuurstof vrij, waardoor er flinke steekvlammen kunnen ontstaan. Zelfs ontploffen is mogelijk. Maar wanneer de originele lader voor de Li-Ion batterij gebruikt wordt en de batterij wordt gebruikt waar hij voor bedoeld is, is de kans op schade zeer klein. Een ander (minder bekend) nadeel is dat de Li-Ion batterij zijn capaciteit al begint te verliezen meteen nadat hij gefabriceerd is. Bij 25 graden celsius is dit /- 20 % per jaar. Dit loopt op bij hogere temperaturen. Door dit chemisch verval gaat bijvoorbeeld een laptopaccu maar 3 tot 5 jaar mee.
Hier nog wat meer info over de batterij.
In een batterij wordt stroom opgeslagen en hierdoor staat een spanning op de batterij. Deze spanning is bij een volgeladen batterij voor de sigaret 4,2 Volt. Naarmate de batterij vaker gebruikt wordt, en er dus minder stroom in de batterij opgeslagen is, daalt deze spanning.
Maar er is nog een spanningsdaling.
Als je de spanning meet van een batterij dan meet je de zogenaamde "open batterij spanning". Deze spanning geeft wel een indicatie van de toestand van de batterij, maar zegt eigenlijk niet zo veel.
De spanning die je meet onder belasting is veel belangrijker. Als je een batterij belast daalt de spanning. Hoe groter de belasting, hoe meer de spanning daalt. Ook is het zo dat de spanning meer daalt naarmate de batterij slechter wordt.
De Li-Ion cel (batterij) die in onze sigaretten gebruikt wordt heeft dus in vol geladen toestand een spanning van 4,2 Volt. De laagste spanning voor deze batterijen is 2,5 Volt. Zou je verder ontladen dan 2,5 Volt dan gaat de batterij stuk. In de batterij zit een beveiliging, zodat je niet te ver kunt ontladen. Waarschijnlijk is deze beveiliging zo ingesteld dat bij 3 Volt de batterij uitgeschakeld wordt.
De spanningsdaling bij belasting kan dan makkelijk 0,5 tot 1 Volt bedragen. Als je nu een batterij hebt met een spanning van 3,7 Volt dan is deze dus nog lang niet leeg. Als je deze batterij belast, dus aan de sigaret trekt, en hierdoor de spanning 0,8 Volt daalt dan treedt de beveiliging in werking en wordt de batterij uitgeschakeld.
Dus ondanks dat de batterij niet leeg is kun je hem niet meer gebruiken en zul je deze opnieuw moeten laden.
Het omgekeerde kan ook. Je kunt dus ook een zeer goede batterij hebben waarbij de spanningsdaling maar 0,1 Volt bedraagt. Met zo'n batterij kun je dus beter gebruik maken van de opgeslagen stroom omdat de beveiliging niet zo snel in werking treedt. Als je echter zo veel van de opgeslagen stroom verbruikt hebt dat de spanning van de batterij nog maar 3,2 Volt is zal de sigaret nog maar nauwelijks dampen. Bij belasting staat er maar 3,1 Volt op het verwarmingsspoeltje en dit is te weinig om deze te laten opgloeien. Geen rook dus maar de batterij gaat niet knipperen omdat de beveiliging van 3 Volt nog niet bereikt is. Ook nu dus, batterij verwisselen voor een volle batterij.
Ook deze kunnen voor de nodige problemen en vragen zorgen. Daarom hier een wat meer uigebreide/technische informatie over deze onderdelen.
De meeste laders zijn vrij eenvoudige laders.
Eerst wordt de 240 Volt omgezet naar 6 Volt.
De chip 0175 zorgt daarvoor. De diode en condensator moet het geheel wat afvlakken, dus van wisselstroom naar gelijkstroom.
Er zit ook een beveiligings diode in welke wanneer er kortsluiting onstaat zal doorbranden, de lader zal dan niet meer werken.Nadeel is dat u deze niet kunt resetten,zoals bij andere duurdere laders.
Er is een gewone dc brug voorhanden ,die in iedere lader voorkomt, en daar zullen geen problemen mee ontstaan.
Een Ic regelt de veranderende sterkte in voltage en amperage (Mah). Al naar gelang hoe vol de batterij is, bij een lege batterij laadt hij op vol vermogen, als de batterij bijna vol is laadt hij maar op 1/10 van laadstroom. Voor li-Ion batterijen is dit een vrij normale manier van laden.
Ook als je de lader via de 12V sigarettenaansteker in de auto aansluit, zit ook daar een beveiligingsdiode die doorbrandt bij kortsluiting. Ook dit is dan niet meer te resetten.
De lader is geen druppellader! Toch schrijven de verkopers voor dat een nieuwe batterij de eerste keer 12 uur moet laden. Heeft dit dan wel zin?
Zeer zeker wel. De lader is een on-demand lader.
Dat wil zeggen dat de lader steeds het spanningsverlies van de batterij meet. Een nieuwe Li-Ion batterij is snel opgeladen, ongeveer een in half uur in ons geval. Maar een nieuwe Li-Ion batterij verliest ook weer heel snel deze lading. De lader zal dit spanningsverlies meten en weer bijladen. Naarmate de batterij langer aan de lader zit zal dit spanningsverlies steeds minder worden.
Na ongeveer 12 uur heeft de batterij zijn normale vermogen en zal het verlies minimaal zijn. De batterij kan nu normaal gebruikt worden en zal langer meegaan.
Een stukje uit Wikipedia over de Li-Ion batterij.
De Li-Ion batterij kan meer lading bevatten dan de NiCd- en de NiMH-batterij. Per kilogram accu kan de grootste hoeveelheid energie opgeslagen worden (140Wh/kg). In het laboratorium kan bij een testopstelling de Li-ion-accu ook veel vaker opgeladen worden. Een duurdere constructie met een polymeer heeft nog betere eigenschappen. De vermogensdichtheid van dit soort accu ligt tussen die van de Ni-MH en Ni-Cd accu in: 180W/kg
In de praktijk blijkt de Li-Ion echter kwetsbaar. Bij veel apparaten zit een Li-Ion-batterij vast ingebouwd. Indien de batterij stuk gaat is het niet altijd rendabel om nog een nieuwe accu te kopen. Vanwege de chemische samenstelling is het mogelijk dat Li-Ion batterijen bij een defect tot zelfontbranding komen. Daarbij komt zuurstof vrij, waardoor er flinke steekvlammen kunnen ontstaan. Zelfs ontploffen is mogelijk. Maar wanneer de originele lader voor de Li-Ion batterij gebruikt wordt en de batterij wordt gebruikt waar hij voor bedoeld is, is de kans op schade zeer klein. Een ander (minder bekend) nadeel is dat de Li-Ion batterij zijn capaciteit al begint te verliezen meteen nadat hij gefabriceerd is. Bij 25 graden celsius is dit /- 20 % per jaar. Dit loopt op bij hogere temperaturen. Door dit chemisch verval gaat bijvoorbeeld een laptopaccu maar 3 tot 5 jaar mee.
Hier nog wat meer info over de batterij.
In een batterij wordt stroom opgeslagen en hierdoor staat een spanning op de batterij. Deze spanning is bij een volgeladen batterij voor de sigaret 4,2 Volt. Naarmate de batterij vaker gebruikt wordt, en er dus minder stroom in de batterij opgeslagen is, daalt deze spanning.
Maar er is nog een spanningsdaling.
Als je de spanning meet van een batterij dan meet je de zogenaamde "open batterij spanning". Deze spanning geeft wel een indicatie van de toestand van de batterij, maar zegt eigenlijk niet zo veel.
De spanning die je meet onder belasting is veel belangrijker. Als je een batterij belast daalt de spanning. Hoe groter de belasting, hoe meer de spanning daalt. Ook is het zo dat de spanning meer daalt naarmate de batterij slechter wordt.
De Li-Ion cel (batterij) die in onze sigaretten gebruikt wordt heeft dus in vol geladen toestand een spanning van 4,2 Volt. De laagste spanning voor deze batterijen is 2,5 Volt. Zou je verder ontladen dan 2,5 Volt dan gaat de batterij stuk. In de batterij zit een beveiliging, zodat je niet te ver kunt ontladen. Waarschijnlijk is deze beveiliging zo ingesteld dat bij 3 Volt de batterij uitgeschakeld wordt.
De spanningsdaling bij belasting kan dan makkelijk 0,5 tot 1 Volt bedragen. Als je nu een batterij hebt met een spanning van 3,7 Volt dan is deze dus nog lang niet leeg. Als je deze batterij belast, dus aan de sigaret trekt, en hierdoor de spanning 0,8 Volt daalt dan treedt de beveiliging in werking en wordt de batterij uitgeschakeld.
Dus ondanks dat de batterij niet leeg is kun je hem niet meer gebruiken en zul je deze opnieuw moeten laden.
Het omgekeerde kan ook. Je kunt dus ook een zeer goede batterij hebben waarbij de spanningsdaling maar 0,1 Volt bedraagt. Met zo'n batterij kun je dus beter gebruik maken van de opgeslagen stroom omdat de beveiliging niet zo snel in werking treedt. Als je echter zo veel van de opgeslagen stroom verbruikt hebt dat de spanning van de batterij nog maar 3,2 Volt is zal de sigaret nog maar nauwelijks dampen. Bij belasting staat er maar 3,1 Volt op het verwarmingsspoeltje en dit is te weinig om deze te laten opgloeien. Geen rook dus maar de batterij gaat niet knipperen omdat de beveiliging van 3 Volt nog niet bereikt is. Ook nu dus, batterij verwisselen voor een volle batterij.
