Paar weken geleden stonden de kranten bol van het kattenoverschot.
Hans, mijn man, las het ook.
"Tis toch wat hè...dat mensen tot zoiets in staat zijn"
Ikke:"Ja, heel erg.We hebben er 5,lieverd, en houd ook rekening met onze leeftijd"
"Zucht.....(uit de keuken)"
Half uurtje later: "Heb je die foto gezien?Heb je het wel gelezen?"
Ikke: "Ik lees het wel even"
Ach ja...we keken elkaar aan en ons besluit stond vast: we gaan ervoor.
Telefoon gepakt, via via bij iemand terecht gekomen die nog moederloze kittens had.
Ow je...kittens...
We mochten direkt langskomen (het was 's avonds, rond een uurtje of half tien)
Navigatiesysteempje aangezet en rijden maar.
Navigatiesysteempje verkeerd ingetoetst...de senuwe?
Om 23.00 uur kwamen we aan en we waren verkocht.
Of liever gezegd: de kittens die gelijk op ons af kwamen: "Gezellig dat jullie er zijn".
Om een lang verhaal kort te maken....de gastouder kende me ergens van.
Zij is een e-rookster en ik was er eentje.
In mijn profiel staat een foto en ja hoor....bingo.
Gisteravond zijn we weer langs geweest.Even kijken hoe het gaat.
Het gaat goed.Heel goed.
Wat zijn wij blij dat we deze 2 een kans kunnen en gaan geven.
En wat is het leuk, om deze e-rookster te leren kennen.
Foto's geschoten natuurlijk en ik plaats hier een paar van mij,overdonderd en overlopen door Baila (mooi) en Mazàl (geluk)
Je probeert een foto te maken dus zit je op de grond.
Maar de kittens klommen tegen me op, dus ik ging er maar bij liggen (het gastgezin zal wel gedacht hebben:"wat hebben we nu in huis gehaald?")

Ik kon niet echt zeggen dat het lukte:

Dan krijg je de slappe lach:

En ga je er maar helemaal bij liggen
Gr.
Agnes










Haha ik had het goed gezien, wat toevallig zeg, geweldig!! :;45:
















