Uiteindelijk is ze op een leeftijd van 8 maanden overleden aan een tumor.
Vorig jaar in december kochten we een nieuw vrouwtje. Ze was pas 3 en een halve week oud toen we haar kregen, maar wat een lieverdje was het.
Helemaal zwart, met van die grote zwarte kraaloogjes die nieuwsgierig de wijde wereld inkeken. Na 3 maanden aaien, oppakken en knuffelen is ze ontzettend mak geworden en durfden we het aan om haar te laten dekken door ons mannetje.
Met zijn anderhalf jaar is hij de kraste ook niet meer maar hij liet zich tijdens de daad niet kennen. Helaas kwamen er na 19 dagen ook dit keer geen baby`s. Ook na poging 2 bleef een dik buikje uit.
Na poging 3, vandaag 20 dagen geleden veranderde haar gedrag aanzienlijk.
Ze was erg druk en zelf een beetje schuw. En vanaf afgelopen woensdag was er geen twijfel mogelijk; Ze werd zo dik dat ze bijna niet meer door haar buisjes kon lopen, en was druk in de weer een nest te bouwen en veel, heel veel voorraad aan te leggen.
Gisterenmorgen heb ik er een tijdje stilletjes, om haar niet te storen, bij staan kijken maar ik kon niet precies zien wat ze aan het doen was. Er werd 'gerommeld'in haar kraamkamertje. Gisterenavond kwam ze haar nest niet af toen we haar eten gaven, wat op zich al uniek was omdat het een vreetzakje is.
We besloten haar met rust te laten en toen we haar vanmorgen gingen begroeten kwam ze uit haar nestje om ons trots ongeveer 10 kleine, kale, roze garnaaltjes te laten zien.
Eindelijk baby`s!!! Mijn kinderen , en ik, zijn door het dolle heen en gaan er voor zorgen dat deze baby`s gezond groot worden en een eigen thuis gaan krijgen. Geluk kan in zo`n klein hoekje zitten.....












