zwerfkatje schreef:Hier in België wordt U en gij veel gebruikt, maar als je een tijdje rondhangt op het forum, verdwijnt dat u en gij wel.
Dan ga je praten als die Hollanders. Dan zeg je niet meer :
'Wenst u een tas koffie met een gebak', maar dat wordt : Now lekker moppie, wil je een lekker kopje koffie met een gebakje.
Zo zie je maar.

Zwerfkatje,dit is genoteerd..

In olland zeggen ze ook u hoor,tenminste die met opvoeding
Maar u is in nederland voor de ouderen bedoeld

witje schreef:In olland zeggen ze ook u hoor,tenminste die met opvoeding
Maar u is in nederland voor de ouderen bedoeld

dag Witje,vraagje;wat is oud in "olland" ?

Haha, in Holland is oud zo jong of oud als je je voelt, bij mij betekent dit dat ik me 's ochtends vaak 80 voel( kan mijn bed haast niet uitkomen).....en soms ook 40........ach ja......

Enne, je dacht ons natuurlijk te ontvluchten he, maar nee hoor, hier zijn we weer........welkom, ook hier Kamiel........

angie schreef:Haha, in Holland is oud zo jong of oud als je je voelt, bij mij betekent dit dat ik me 's ochtends vaak 80 voel( kan mijn bed haast niet uitkomen).....en soms ook 40........ach ja......

Enne, je dacht ons natuurlijk te ontvluchten he, maar nee hoor, hier zijn we weer........welkom, ook hier Kamiel........

Nee Nee Angie..om te vluchten voel ik mij te oud groetjes vanuit Belgie

He, jij ook hier, wat leuk
Welkom Kamiel

De duvel is oud kamiel
Goeie vraag trouwens
Vroeger was het zo dat als een vrouw trouwde,ze van jij en jou naar u ging
Maar ondertussen spreekt een kind van 7 al iedereen aan met jij en jou,diech en doe zeggen we hier
Dan vraag ik me af waar de opvoeding gebleven is

witje schreef:De duvel is oud kamiel
Goeie vraag trouwens
Vroeger was het zo dat als een vrouw trouwde,ze van jij en jou naar u ging
Maar ondertussen spreekt een kind van 7 al iedereen aan met jij en jou,diech en doe zeggen we hier
Dan vraag ik me af waar de opvoeding gebleven is

Witje,de tijd van weleer komt nooit meer terug..het woord "opvoeding" is bij vele ouders onbekend nu

Eigenlijk best wel erg
Als ik om me heen kijk,zie ik gewoon de verschillen
In nederland ben je trouwens al strafbaar als je een zacht korrigerend tikje geeft
Ik ben absoluut tegen kinderen slaan hoor
Maar als ik mijn petekindje hier had toen die nog kleiner was,en die liep telkens naar het vuur van de open haard,gaf haar moeder haar een zacht tikje op de hand,en ze ging er nooit meer heen

Ouders die dit vaak doen,daar is het kind niet meer onder de indruk,maar als het hoogst zelden gebeurd,dan schrikken ze,en werkt het in situaties die gevaarlijk voor het kind zouden kunnen worden

ha, de 3 Belgjes hebben elkaar al gevonden zie ik.



"U" is een beleefdheidsvorm die je gebruikt tegen iemand waar je respect voor hebt.
Jongeren tegen ouderen dus.
Maar ja.....
teken van de tijd he?

Nou mijn kinderen zeggen zekers wel u tegen ouderen dat heb ik er niet ingstampt maar wel zo geleerd , alleen de oudste van 28 maakt nog wel eens een uitglijer

die van ons ook Carol
en zelf kan ik het ook niet laten, is er nu eenmaal ingeslepen.

Maar vrienden onder elkaar zeggen geen U nietwaar?
en op dit forum zijn we één grote familie en vriendenkring
dus
zeggen we géén U.

Maar ik vind het wel charmant als Belgische klanten Gij en U tegen me zeggen, hihihi
Duitse klanten zijn ook heel formeel.
Wij Ollanders zullen in het buitenland dus wel als onbeschoft bekend staan

Onze kinderen hebben het geleerd, onze kleinkinderen mogen tegen mij je zeggen, maar weten heel goed tegen wie dat mag en tegen wie niet......
Zelf noem ik mijn schoonouders nog steeds U........dat heb ik vanaf het begin gedaan, zijn hartstikke fijne mensen, en ben dol op ze, ze vervangen a.h.w. mijn eigen ouders, die helaas beiden al overleden zijn.....

Mijn schoonouders hebben me gevraagd hun bij hun voornaam aan te spreken, maar doet dat wel altijd met U erbij. Vraag bijvoorbeeld aan schoonpaps, Frits, wilt U nog koffie....en tegen mijn cliënten is het sowieso altijd U.

Ik begin zelf meestal met U, hoor vanzelf wel of ik ze je mag noemen........zo ben ik zelf opgevoed, en zo heeft mijn dochter haar zoontjes ook opgevoed.
Mijn kinderen mochten mij overigens noemen hoe ze wilden, en gek, als ze me echt nodig hadden was het: mamaaaaaaaaaaaaaaa, en anders riepen ze me bij mijn voornaam. Op de vraag waarom dit was, zei 1 van de dochters toen: nou, papa zegt dat toch ook tegen jou?

Ook hier gebruiken mijn kinderen nog dikwijls U. Mijn ouders zouden het bijv. ook niet anders willen. Zelf heb ik het ook zo geleerd. Toen wij nieuwe buren kregen van rond de 70 jaar en ik maar U bleef zeggen (ging automatisch ) kreeg ik daar bijna ruzie over. Ik vond haar vast niet aardig had de buurvrouw besloten..... Maar zit er gewoon ingebakken.

Mijn kinders mogen mij bij mijn voornaam noemen en mijn schoonzoon ook. (heeft absoluut geen problemen gegeven)Maar meestal noemen ze me mamsie of mams.

Mirretje schreef:Mijn kinders mogen mij bij mijn voornaam noemen en mijn schoonzoon ook. (heeft absoluut geen problemen gegeven)Maar meestal noemen ze me mamsie of mams.

Leuk om te lezen dat dit meer gebeurt.....nu onze kinderen volwassen zijn noemen ze ons steeds minder bij de voornaam, het is nu meestal memmie(Tja, Fries he?), maar manlief noemen ze gewoon papa.
De jongste 2 schoonzonen noemen ons bij de naam.....de oudste twee noemen mij moeke, en manlief wordt door hun bij zijn voornaam aangesproken..........

Sidoon, zo gaat dat hier ook vaak.
Als ouderen mij vragen om de voornaam te gebruiken dan heb ik daar ook moeite mee, en dan is het ook vaak een combi van voor-naam+U